De paradox van de natuur en controle
City roots
De paradox van kwetsbaarheid en kracht intrigeert mij omdat menselijke constructies vaak worden gezien als symbolen van macht, orde en vooruitgang. In werkelijkheid zijn ze kwetsbaarder dan ze lijken. Zodra er geen onderhoud meer plaatsvindt, begint het verval. Dat zie ik duidelijk in verlaten gebouwen. Wat ooit imposant was, wordt broos en overwoekerd door natuur.We bouwen steden, leggen infrastructuur aan en vertrouwen op technologie, maar vergeten hoe snel de natuur alles kan terugnemen als de mens verdwijnt of zijn grip verliest. Dat maakt dit thema relevant voor experimenteel onderzoek. Het toont hoe snel en op welke manier de natuur menselijke structuren herwint.Door middel van fotografie, digitale projectie en audiovisueel beeld breng ik dit proces in beeld. Met TouchDesigner boots ik organische groei na over betonnen oppervlakken. Bezoekers ervaren letterlijk wat er gebeurt als ze dichterbij komen: de beelden trekken zich terug, de natuur stopt met groeien. Pas als je afstand neemt, groeit ze weer verder. Zo wordt het spanningsveld tussen menselijke controle en natuurlijke overmacht tastbaar.
